Dé klassieker van het amateurvoetbal -de Rooien tegen de Blauwen- eindigde in een gelukkige 2-1 winst voor Spakenburg. De overwinnaar creëerde, door het uiterst defensieve spel, geen kansen, maar scoorde met veel fortuin toch twee keer. Voor IJsselmeervogels, dat wel aanvallende intenties had, zit het seizoen er daardoor op.
Een kleine tienduizend mensen zien toe hoe de Vogels het initiatief van meet af aan grijpen. De imponerende sfeer geeft hun spel eerder vleugels, dan een rem. Spakenburg wordt op de eigen helft vastgezet door het roulerende kwintet middenvelders van de bezoekers. En hoewel de Rooien binnen het kwartier twee mogelijkheden krijgen om te scoren –schot Bronkhorst en bal op de lat van Van Hoof- valt het eerste doelpunt aan de andere kant.
Een corner van Spakenburg wordt knullig weggewerkt en als ook keeper Van Strien niet adequate reageert, tikt Gouriye binnen. De Westmaat schudt tot zes op de schaal van Richter en de ban lijkt gebroken. Het blijkt echter vooral de opmaat te zijn geweest voor een nog opportunistischer spelbeeld. IJsselmeervogels is de voetballende wijze vergeten en gaat mee in het spel van zijn tegenstander; de lange bal, hopend op een bevlieging.
Die bevlieging komt, vlak na rust. Geoffrey Verwey speelt vanuit zijn vrije rol op het middenveld twee spelers uit en geeft de bal rond de zestienmeter af op de ongedekte, opkomende Maikel de Harder, die bekeken raak schiet: 1-1.
Ook deze goal snijdt weer een nieuw hoofdstuk aan in de wedstrijd, want IJsselmeervogels gaat weer voetballen. De bal gaat vlot rond en wederom spint de ploeg van trainer Zoutman garen bij de sterk bezette middenlinie. Een paar minuten later schiet Van Hoof, na een goed lopende aanval, rakelings naast. Het Rooien-publiek aan de andere kant van het veld juichte al. Wat hen op een striemend fluitconcert van de buurtclub komt te staan.
Dan haalt Spakenburg-trainer Andre Paus de angel uit het spel van de Vogels; de vrije opbouw wordt verstoord door een extra aanvaller in de naam van Raily Ignacio. Daarbij zorgt de fysiek sterke voetballer voor langer balbezit op de helft van de tegenstander. IJsselmeervogels komt hierdoor lastiger in balbezit en verder van de goal van Spakenburg te spelen. Het ontbeert de snelheid en bewegelijkheid voorin om ruimte te creëren, waardoor de wedstrijd na twintig minuten in de tweede helft is verworden tot een statische, weinig opwindende schaakpartij.
De neutrale toeschouwer proost al op het mooie weer, als plots de strak blauwe lucht een voorbode lijkt voor de winnaar die dag. Spakenburg scoort uit een scrimmage de 2-1. Doelpuntenmaker Ignacio. Paus heeft het niet meer. Hij beseft dat een overwinning noodzakelijk is om kampioen te worden. Verlies zou naast een morele domper ook een voorsprong van twee punten geven aan Rijnsburgse Boys.
Het vervolg is het aanzien niet waard, maar houdt de gekleurde toeschouwers geboeid op hun plek door de belangen van hun ploeg. Het meest fanatieke Spakenburg publiek valt zelfs tien minuten voor tijd volledig stil. Bang om de goden te verzoeken in het gelovige dorp.
Grote kansen komen er niet meer. Wel laat Spakenburg een aantal keer na een counter goed uit te spelen. De enige echte smet op het verloop is de ogenschijnlijk ernstige blessure van Ibad Muhamadu, die vlak voor tijd naar zijn achillespees grijpt. Het drukt de pret na afloop nauwelijks. De Blauwen winnen van de Rooien.
De prognoses van: Frans Heinen
De prognoses van: Kees Duijst
De prognoses van: Marc Schoonebeek
De prognoses van: Miel Mans
De prognoses van: Bert Jan van Oel
